Waarom staken wij in 2025?
De federale regering heeft bij haar aantreden, begin 2025, grondige hervormingen aangekondigd. Na het Paasakkoord kwam het Zomerakkoord en nu is er het Begrotingsakkoord. Die ingrijpende hervormingen van de sociale zekerheid en de fiscaliteit zijn volgens de regering nodig om de begroting opnieuw op orde te krijgen en het begrotingstekort te verkleinen. Dat is zowel een vraag van de Europese Commissie als van de ratingbureaus. Een gezonde begroting is natuurlijk belangrijk, maar de keuzes die gemaakt worden om dit te realiseren zijn cruciaal.
Net omdát die keuzes zo oneerlijk uitvallen, kiezen wij ervoor om te staken.
De opeenvolging van de vele hervormingen doet vakbonden en mutualiteiten naar adem happen. Het gaat om ingrijpende structurele hervormingen, waarbij vele taboes uit het verleden op de schop gaan. Sommigen juichen dat toe, maar in de praktijk lijkt het op een groot sociaal experiment, op de kap van veel kwetsbare mensen. De impact op het inkomen van mensen zal groot zijn. Iedereen wordt gestimuleerd om te gaan werken, zowel werkzoekenden als langdurig zieken.
Voor wie effectief terug aan het werk kan, kan dat mogelijks tot een verbetering van het inkomen leiden. Maar velen zullen een achteruitgang ervaren:
-
omdat ze van een werkloosheidsuitkering naar een leefloon gaan,
-
omdat ze alleen deeltijds kunnen werken,
-
of omdat ze tussen de mazen van het net dreigen te vallen.
Wij vrezen dan ook dat de armoede in ons land opnieuw zal stijgen. Om daar een duidelijk signaal tegen te geven, staken wij.
👉 Lees ook het standpunt van onze vakbond:
Waarom staken we op 26 november – ACV.
Waarom staken wij tegen de pensioenhervorming?
Ook de pensioenhervorming is bijzonder drastisch, waarbij vooral vrouwen en ambtenaren een lager pensioen riskeren. De pensioenmalus is – na terecht protest – al wat bijgestuurd, maar veel vrouwen zullen hun loopbaankeuzes uit het verleden (ouderschapsverlof, deeltijds werken, mantelzorg) bekopen met een lager pensioen.
Wie gezorgd heeft voor kinderen, familie of samenleving, betaalt daar later een prijs voor bij zijn of haar pensioen. Dat is precies een van de redenen waarom wij staken tegen deze hervorming.
Wij staken tegen meer flexibiliteit en minder zekerheid op de werkvloer
Ook op de werkvloer staan grote veranderingen op til. Werknemers zullen vooral:
-
flexibeler moeten werken,
-
meer overuren moeten draaien,
-
en lagere premies voor nachtarbeid ontvangen.
Die versoepelingen dienen volgens het ACV vooral de werkgevers. Voor werknemers betekent dit meer druk, minder zekerheid en een moeilijkere combinatie van werk en gezin. Met onze beslissing om te staken, maken we duidelijk dat dit voor ons een grens overschrijdt.
Waarom we staken tegen het knippen in de indexering
Waar de automatische indexering tot nu toe garantie bood op lonen en uitkeringen die de prijsstijgingen volgen, wordt ook dat mechanisme nu aangepast.
-
Al wie een brutoloon boven 4.000 euro heeft,
-
of een uitkering boven 2.000 euro bruto,
zal twee keer (in 2026 en in 2028) maar een gedeeltelijke indexering krijgen op het brutoloon tot 4.000 euro of de bruto-uitkering tot 2.000 euro en niet op het gedeelte erboven.
Dat betekent dat een belangrijk deel van het inkomen niet langer automatisch meestijgt met de levensduurte. Dat voelen mensen rechtstreeks in hun portemonnee. Door nu te staken, willen we vermijden dat deze afbouw van bescherming de nieuwe norm wordt.
Fiscale hervormingen: waarom we ook hier staken
Fiscaal volgen een aantal belangrijke maatregelen. De invoering van een meerwaardebelasting kan op onze steun rekenen, net als het verhogen van de effectentaks en de vliegtaks: grote vermogens en vervuilende keuzes moeten eerlijker bijdragen.
Tegelijk gaan de btw en accijnzen op een aantal producten, waaronder ook aardgas en stookolie, omhoog. Ook dat zullen veel mensen voelen in hun dagelijkse uitgaven – zeker wie niet de middelen heeft om snel om te schakelen naar meer ecologische keuzes (isolatie, warmtepompen, elektrische wagen, …).
Wij staken omdat die extra factuur opnieuw terechtkomt bij gezinnen die daar het minst ruimte voor hebben.
Is het nog sociaal rechtvaardig? Daarom blijven we staken.
De grote vraag is of al deze hervormingen nog sociaal rechtvaardig zijn. Veel zal afhangen van de details bij de technische uitwerking, maar de signalen zijn zorgwekkend.
Daarom is het zo belangrijk dat we nu staken. Mensen zijn kwaad en ongerust. Iedereen wordt op één of andere manier getroffen, maar opnieuw zijn het vooral de zwakste schouders die het zwaarste gewicht dragen.
Door te staken, eisen we dat de sociale partners betrokken blijven bij de uitwerking van deze hervormingen. De realiteit van mensen in ziekte, werkloosheid of armoede is veel gevarieerder en complexer dan de clichés die vaak over hen verteld worden.
