Skip to content

Rerum Novarum 2026 in Ename: speuren naar zorg van vroeger tot nu

In Oost-Vlaanderen werd Rerum Novarum ook in Ename (Oudenaarde) gevierd, een dorp met een rijke geschiedenis. En net dat verleden vormde het vertrekpunt voor een bijzondere activiteit: een middeleeuwse sneukeltocht met een verrassend actuele insteek. ‘We doen er iets aan?’ Zeker: zowel in het verre verleden als vandaag…

De uitnodiging trok meteen de aandacht: een combinatie van proeven, cultuur en verhalen over zorg, toen én nu. Met een stralende zon als bondgenoot — en dat is geen overdrijving — zat de tocht snel vol. Maar liefst 150 deelnemers verzamelden in het Enaamse erfgoedcentrum, klaar voor een namiddag ontdekken en beleven.

Historica Marie-Claire Van der Donckt katapulteerde het gezelschap terug in de tijd, naar de periode waarin een machtige abdij het leven in Ename bepaalde. Haar verhaal vormde de perfecte start van een tocht die verleden en heden naadloos met elkaar zou verbinden.

We doen er iets aan

Zorg leeft vandaag in het dorp. Organisatoren beweging.net, CM en ACV maakten dat onderweg tastbaar. In de sociale woonwijk Riedekens (met de ADL-woningen) en in Lindehove van Heuvelheem leerden we hoe mensen met een beperking volwaardig deel uitmaken van de gemeenschap. In het sprookjesachtige huis Beaucarne bracht Samana haar jeugdwerking JoLo tot leven. Muzikant Rein De Vos zorgde er voor zomerse klanken die deden wegdromen naar zuiderse pleintjes.

Ook engagement kwam aan bod: bij ACV konden deelnemers letterlijk mikken op meer officiële vakantiedagen, een speelse knipoog naar het belang van een gezonde balans tussen werk en gezin. En bij koffie en taart toonde CM aan dat de weg naar een gezonde buurt begint bij gezellige ontmoetingsmomenten. In de Enaamse kerk raakte Hilde Rogge een gevoelige snaar met een ontroerend verhaal over twee Ierse boeren, terwijl kunstenaar Peter Bijls de verbeelding prikkelde met zijn abstracte blik op de zee.

Warme verbondenheid

Het werd een rijkgevulde namiddag. Dat mag gerust letterlijk genomen worden, want ook de sneukels lieten zich smaken. Maar wat vooral bleef hangen, was de warme sfeer en het gevoel van verbondenheid tussen organisatoren en deelnemers.

En uiteindelijk is dat waar Rerum Novarum om draait: mensen samenbrengen, toen én nu.

Deel dit bericht:

Back To Top